|
ÜÇ KARNE HİKAYESİ
Öğretmeninin elini öptü.
Karnesini aldı, baktı.
Yüzünde tatlı bir gülümseme oluştu ilk…
Sonra heyecanla sırasına oturdu.
“Hepsi beş.” dedi.
Sahiden hepsi beşti.
“Tatili hak ettik.” dedi yanında oturan arkadaşına…
“Tatili hak ettik.”
***
Öğretmeninin elini öptü.
Karnesini aldı baktı bir diğeri .
“Fena değil” dedi.
Beşi azdı ama gerçekten fena değildi.
“Biraz daha gayret edeceğim.” dedi ikinci dönem.
Gerçekten gayret edecekti.
***
Öğretmeninin elini öptü üçüncüsü...
Karnesini aldı, üzüldü.
Bu kış mevsiminde karıncanın kapısını çalan ağustos böceği gibi hissetti kendini.
“Öğretmen notlarımı düşük verdi” demeyecek kadar gerçekçiydi.
Hem bu notları kendisi almıştı.
“Daha çok çalışacağım” dedi ikinci dönem.
Daha çok çalışacaktı.
Eve gitti.
Kapıyı usulca açtı.
Utangaçlığının verdiği hüzünle karnesini annesine uzattı.
“Olsun.” dedi annesi.
“Daha çok çalışır, başarırsın” dedi.
“Benim oğlum başarır.” dedi.
Başını okşadı yavrusunun…
Düşündü.
Yan odaya geçti.
Okuldan hediye edilen kitabı okumaya başladı.
Her şey çok farklı olacaktı…II. Dönem her şey çok farklı olacaktı.
Kendi kendine söz verdi.
“Çok çalışacağım, çok farklı olacak…”dedi.
“Çok farklı olacak.”
28.01.2011 / Yücel ARAÇ
|
1.Sınıflar için 
Bu yorumun beslemesine abone olun
